Problem z załadowaniem strony? Kliknij tutaj

Szczegóły projektu

Czysty Sulejówek – sieć koszy na psie odchody

Projekt
Weryfikacja

Skrócony opis projektu

Projekt zakłada zakup i montaż 20 specjalistycznych, oznakowanych koszy na psie odchody, wyposażonych w podajniki na biodegradowalne worki. Kosze zostaną rozmieszczone w kluczowych punktach spacerowych Sulejówka, co ułatwi właścicielom czworonogów dbanie o czystość i higienę przestrzeni wspólnej.

Szczegółowy opis projektu

Większość właścicieli psów w Sulejówku to osoby odpowiedzialne, które chcą dbać o estetykę i higienę wspólnych przestrzeni. Obecnie jednak napotykają na barierę nie do przebycia: infrastrukturalną bezradność. Spacer z psem po Gliniankach, wzdłuż torów czy do lasu często kończy się koniecznością niesienia pełnego woreczka przez kilkanaście lub kilkadziesiąt minut, ponieważ standardowe kosze są rzadkością lub są przepełnione.

Brak dedykowanych pojemników wywołuje u mieszkańców frustrację i poczucie winy, a u pozostałych przechodniów – słuszny gniew. Projekt "Czysty Sulejówek" to koniec z wymówkami. Zastąpienie wstydu (za brudne trawniki) dumą z nowoczesnego, zadbanego miasta Józefa Piłsudskiego jest możliwe dzięki prostemu narzędziu: łatwo dostępnemu koszowi z podajnikiem. Nie karzmy ludzi za to, że mają psy – pomóżmy im być wzorowymi sąsiadami.

Uzasadnienie realizacji projektu

Obecny stan czystości przestrzeni publicznych w Sulejówku jest źródłem narastającej frustracji dwóch grup: właścicieli czworonogów oraz pozostałych mieszkańców, w tym rodziców małych dzieci i seniorów. Główną przyczyną tego stanu rzeczy nie jest – jak się powszechnie uważa – wyłącznie zła wola czy brak kultury opiekunów zwierząt, ale rażący brak odpowiedniej infrastruktury.

Większość właścicieli psów w naszym mieście to osoby świadome i odpowiedzialne, które chcą dbać o estetykę wspólnego otoczenia. Napotykają one jednak na barierę nie do przebycia: „logistyczną pustynię”. Spacer z psem po Gliniankach, wzdłuż pasażu kolejowego czy ulicami Sulejówka Wschodniego często kończy się koniecznością niesienia pełnego woreczka przez kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt minut. Standardowe kosze uliczne są rozmieszczone zbyt rzadko, a ich konstrukcja często uniemożliwia higieniczne pozbycie się odpadów zwierzęcych.

Głos desperacji sąsiadów
Najlepszym dowodem na to, jak palący jest to problem, jest krajobraz naszych osiedli domów jednorodzinnych. Coraz częściej na prywatnych ogrodzeniach mieszkańców Sulejówka pojawiają się tabliczki z napisami: „Posprzątaj po swoim psie” lub „To nie jest psia toaleta”. Te oddolne inicjatywy są krzykiem desperacji właścicieli posesji, którzy mają dość zanieczyszczonych trawników przed swoimi bramami.

Należy jednak postawić kluczowe pytanie: czy te tabliczki rozwiązują problem? Niestety nie. One jedynie przesuwają go o kilka metrów dalej. Właściciel psa, który widzi taką prośbę, często czuje presję i wstyd, ale wciąż nie ma fizycznej możliwości wyrzucenia nieczystości do dedykowanego pojemnika. Brak miejskich koszy sprawia, że prośby z tabliczek stają się dla mieszkańców martwym przepisem – nie da się skutecznie wymagać sprzątania, nie dając do tego narzędzi. Realizacja projektu „Czysty Sulejówek” to bezpośrednia odpowiedź na prośby mieszkańców wywieszających te tabliczki. To przejście od fazy „zakazywania i upominania” do fazy „rozwiązywania i pomagania”.

Budowanie kultury odpowiedzialności
Projekt zakłada montaż estetycznych, oznakowanych koszy wyposażonych w podajniki z biodegradowalnymi woreczkami. Taka instalacja pełni podwójną rolę. Po pierwsze, technicznie umożliwia sprzątnięcie i utylizację odpadu „tu i teraz”. Po drugie, pełni funkcję edukacyjną i psychologiczną. Widoczny z daleka, zadbany kosz przypomina o obowiązku sprzątania i daje sygnał: „Sulejówek dba o czystość, zadbaj i Ty”.

Wprowadzenie dedykowanych pojemników wyeliminuje zjawisko podrzucania woreczków do prywatnych kubłów na śmieci lub, co gorsza, porzucania ich w krzakach czy rowach melioracyjnych, ewentualnie opcję najprostszą: nie posprzątanie odchodów w ogóle. Zastąpienie poczucia wstydu dumą z nowoczesnego i higienicznego miasta jest kluczowe dla budowania więzi sąsiedzkich.

Korzyści zdrowotne i ekologiczne
Nie można zapominać o aspekcie sanitarnym. Psie odchody to siedlisko bakterii i pasożytów, które stanowią zagrożenie przede wszystkim dla dzieci bawiących się na miejskich skwerach i w parkach. Umożliwienie ich sprawnej utylizacji to inwestycja w zdrowie publiczne. Zastosowanie w ramach projektu woreczków biodegradowalnych (zamiast zwykłych foliowych reklamówek) dodatkowo podkreśla proekologiczny charakter Sulejówka.

Podsumowanie
Projekt „Czysty Sulejówek” nie jest luksusem, lecz koniecznością w dynamicznie rozwijającym się mieście. To prosta, stosunkowo tania w realizacji i utrzymaniu inwestycja, która realnie wpłynie na komfort życia każdego mieszkańca – niezależnie od tego, czy posiada psa, czy po prostu chce spacerować czystymi chodnikami. Dajmy mieszkańcom infrastrukturę, której potrzebują, a czystość stanie się standardem, a nie wyjątkiem. Brak działania w tym zakresie to akceptacja postępującej degradacji estetycznej naszych ulic. Najwyższy czas, aby prośby z tabliczek na ogrodzeniach zamieniły się w realne czyny wsparte przez Miasto.

Status projektu

Zweryfikowany negatywnie na etapie oceny merytorycznej

Uzasadnienie

Projekt nie spełnia wymogów określonych w § 14 ust. 3 pkt 4 oraz pkt 9 uchwały Rady Miasta Sulejówek w sprawie konsultacji społecznych w formie budżetu obywatelskiego oraz wymagań, jakie powinien spełniać projekt budżetu obywatelskiego.
Przedstawione we wniosku lokalizacje mają charakter opisowy i orientacyjny oraz odnoszą się do rozległych obszarów miasta, ciągów komunikacyjnych, terenów zielonych oraz bliżej nieokreślonych okolic obiektów użyteczności publicznej. Projekt nie zawiera wskazania konkretnych nieruchomości ani działek ewidencyjnych, na których miałyby zostać posadowione poszczególne urządzenia. Dodatkowo część wskazanych przez projektodawcę lokalizacji nie odpowiada obiektom lub miejscom występującym na terenie Miasta Sulejówek. W szczególności w zgłoszeniu wskazano „Park im. Giedroycia” oraz ulicę „Łomży”, które nie występują w granicach administracyjnych miasta. W opisie projektu wskazano również lokalizacje określone w sposób ogólny, takie jak „okolice szkół”, „skraje lasów”, „pasaż kolejowy” czy „tereny zielone przy trasie 637”, bez możliwości jednoznacznego ustalenia miejsca realizacji. Wskazane nieścisłości oraz brak precyzyjnego określenia lokalizacji uniemożliwiają przeprowadzenie weryfikacji projektu pod względem własności nieruchomości, zgodności z istniejącym zagospodarowaniem terenu, występowania ewentualnych kolizji z infrastrukturą techniczną oraz możliwości technicznych montażu urządzeń. W konsekwencji nie zostało potwierdzone spełnienie warunku określonego w § 14 ust. 3 pkt 4 uchwały, zgodnie z którym projekt musi być możliwy do realizacji we wskazanej lokalizacji.
Projekt nie spełnia również warunku określonego w § 14 ust. 3 pkt 9 uchwały, zgodnie z którym koszty eksploatacji w ciągu dwóch lat od wytworzenia projektu nie mogą przekroczyć 30% wartości projektu. Wartość projektu została określona przez projektodawcę na kwotę 29.780,00 zł. Oznacza to, że maksymalny dopuszczalny poziom kosztów eksploatacyjnych w okresie dwóch lat od realizacji projektu wynosi 8.934,00 zł. W toku oceny ustalono, że utrzymanie 20 dodatkowych koszy przeznaczonych do gromadzenia odchodów zwierzęcych wymagałoby stałej obsługi obejmującej opróżnianie pojemników, transport i zagospodarowanie odpadów oraz bieżące utrzymanie urządzeń. Szacowany koszt obsługi wynosi około 2.000,00 zł miesięcznie, co odpowiada kwocie około 48.000,00 zł w okresie dwóch lat od realizacji projektu. Koszty eksploatacji projektu przekraczają zatem dopuszczalny limit określony w uchwale ponad pięciokrotnie. Dodatkowo projekt obejmuje wyłącznie zakup worków na pierwszy rok funkcjonowania systemu, nie uwzględniając kosztów dalszego zaopatrywania urządzeń w materiały eksploatacyjne oraz kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem infrastruktury. Oznacza to konieczność ponoszenia przez Miasto dodatkowych, stałych wydatków eksploatacyjnych wykraczających poza zakres określony w formularzu zgłoszeniowym.
W konsekwencji projekt nie spełnia wymogów określonych w § 14 ust. 3 pkt 4 oraz pkt 9 uchwały i nie może zostać dopuszczony do głosowania.